36 Tatay at Anak

Dahan dahan kong kinuha 

ang litrato sa tabi ng kanyang 

kaliwang tenga, baka mabuhos ko 

ang tubig na galing sa alon 

na sumalpak sa Pebble Beach golf.

Ngumiti siya, sa huling ulit,

siguro alam niya, makaka-golf siya,

araw araw, kasama si Bathala 

Nilabas ko ang lahat na golf club,

isa't isa kong pinunas, dahan dahan,

para maikwento nila, ang bawat istorya.  Nandiyan ang buhangin,

ang dahon, ang bagong gupit na 

damo at amuyin ko ang pawis ni itay at masigla na paghintay, panoorin 

ang gulong ng bola hanggang 

sa ilalim ng butas. Ipinagpahinga sa

kapayapaan.

父女

我輕輕拿開，

靠在左耳的那張照片，

怕把水倒出來，

那來自Pebble Beach球場

的浪花。

他笑了，

最後一次，

大概知道從此以後，

可以天天跟上帝打球。

把他的球袋倒空，

慢慢地，擦亮每個球桿，

等著它們細述故事。那沙坑，

那落葉，那剛剪過的草，

然後聞聞，父親的汗水加興奮，

看著球，慢慢地滾進洞裏，安息。

Father and Daughter 

2/16/16

The picture next to his left ear,

I slowly remove, afraid to spill

the water from the waves

crashing Pebble Beach golf.

He smiled, one last time,

probably knowing, he can play golf

with God, everyday.

I emptied his golf bag,

wiping each club, slowly,

waiting for them to tell, each

story with the sand, the loose

fallen leaves, the freshly clipped

grass, and to smell my father's 

sweat mixed with his excitement,

watching the ball roll into the hole,

rest in peace.

35 Isang Postcard Galing sa Italia

<Isang Postcard Galing sa Italia>

Noong sinusulat ko

Ang bagong address ng

Bagong klinika

Umiyak siya

Hindi ko malaman

Kung iyan ay luha ng bagong biyuda

O luha sa tuwa

Sabi niya

Mabuti yan sa iyo 

Ngayon ko lang sinulat

Ang bagong address

At ibinigay sa iba

Nais ko lang mangyari

Na bumisita siya

Sa bayan na palagi niyang sinasabi

Italia

At para sa akin

Sa bagong siyudad

Sa isang postcard na galing sa Italia

Makikita ko

Ang isang pangalan na kilala ko

《來自意大利的明信片》

當我寫下新門診的地址

她哭了

我不知道

那是新寡夫的眼淚

還是ㄧ種喜悅

她是說

我替你高興

這是我第一次

寫下新地址

也是第一次

遞給人家

只為了推她ㄧ把

去你心中嚮往的意大利

而我也能夠

在新城市

在一張明信片上

看到熟悉的名字

2/3/2016于美國公爵市

<Postcard from Italy>

As I write down 

my new office address, 

she cried. 

I cannot tell

if it is tears of sorrow

of a new widow

or tears of joy. 

She did say,

I am happy for you.

The only reason I wrote

and hand out the address 

for the first time,

is to push her to that trip

of her dreams. It is something

for me to look forward to,

a familiar name

on a postcard from Italy,

in a new city.